Begrijp me niet verkeerd - van alle technologieen is dit waarschijnlijk de beste (brilletjes - ieks),
Hm. Nah. Niet zo mee eens. Het nadeel van lenticulaire lenzen is niet veranderd sinds de jaren dertig of zo, toen ze werden uitgevonden:
TV's en computerschermen worden alsmaar groter, maar je maximale 3D bereik (je Z-as) met deze techniek blijft +-tien centimeter voor je scherm uit, en tien centimeter erachter. Onder ideale omstandigheden. Da's een kijkdoosje. Moet je alsnog truuken met perspectief, en dat zie je meteen. Bovendien sta je licht te breken en dat gaat simpelweg ten koste van scherpte. Dit wordt erger (relatieve kijkhoek tov de randen van je scherm) naarmate je het scherm groter maakt.
Diagonale polarisatie (jawel, een brilletje) geeft je een bereik van meters.en kan zonder nadeel in brilglazen en (zachte) contactlenzen worden ingebouwd. Beetje lullig voor de niet-brildragers onder ons, maar totdat we een wereldschokkende doorbraak in holografie zien is dit met voorsprong de beste technologie die momenteel voorhanden is.
Ik zou aan Philips willen zeggen, stop met het spelen met kijkdoosjes, en geef mij een 3D dual beamer die een muur van mijn kamer omtovert in een Stargate-achtige poort naar de wereld van Farcry. De software en de hardware heb je al, het is dus slechts een kwestie van implementatie.
PS: Misschien moet ik polarisatie uitleggen. Oei. Lang verhaal. Het wordt door Polaroid's zonnebrillen gebruikt om schittering weg te nemen. In zo'n zonnebril is de polarisatie in de lenzen meestal horizontaal, wat ongeveer de helft van de schittering van de zon op objecten wegneemt, omdat deze verticaal via objecten op je netvlies binnenstuitert.
Het probleem bij 3D is dat je linkeroog alleen het beeldje mag zien wat voor het linkeroog bedoeld is, en het omgekeerde geldt voor het rechteroog. In je achterhoofd berekent je eigen grijze massa dan in realtime behoorlijk ware afstanden uit het verschil tussen de twee beelden, in plaats van slordige interpretaties op basis van perspectief. Goedkoopste oplossing is het gebruik van gekleurde brillen, rood en groen (of blauw), waarbij elk oog alleen het juiste beeldje kan zien doordat deze in de corresponderende kleur is. Andere kleuren worden weggefilterd door het gekleurde glas, dus nadeel: geen andere kleuren mogelijk. Duurder is de LCD bril, waar het beeldje voor linker- en rechteroog om en om getoond worden, waarbij het glas voor het rechteroog zwart wordt als het beeldje voor het linkeroog vertoond wordt, en andersom. Nadeel: draadje van je bril naar display device, en zoals anderen reeds noemden, dubbele refresh rate nodig.
Polarisatie filtert het licht weg (zwart) mits de lichtgolven dwars op de polarisatierichting staan. Dus als je het licht uit de linkerlens van de beamer door een linksonder -> rechtsboven polarisatiefilter laat blazen, en op het linker brilglas een corresponderend filter plaatst, ziet het linkeroog het beeld uit de rechterlens van de beamer niet, mits daar een dwars, dus tegengesteld, linksboven -> rechtsonder polarisatiefilter overheen hangt.
Een polarisatiefilter is nog geen halve millimeter dik en kan op een normaal brilglas geplakt worden. De bril is dan normaal bruikbaar zonder merkbaar verschil. Bij contactlenzen.kan de polarisatie in de lens ingebouwd worden mits deze zelfrechtend is, zoals bij twin focus contactlenzen. Voor niet-brildragers en onaangepaste lenzen is een low cost disposable lichtgewicht bril (karton) mogelijk.
Het verschil tussen een lenticulair lcd schermpje en een polaire 3D beamer setup is als het verschil tussen een 'he, da's best geinig' en een beroerende stilte van diep, diep ontzag. Met kleur en zonder draadje of dubbele refresh rate is het imho bij verre de betere, huidige techniek.